На денешен ден (26 јули 1963 година), во 5 часот и 17 минути, Скопје го погоди катастрофален земјотрес со јачина од 6,1 степени според Рихтеровата скала.
Животот го загубиле 1.070 луѓе, над 3.000 граѓани биле повредени, а околу 200.000 луѓе останале без своите домови.
Уште во првите денови, помош почнала да пристигнува од целиот свет. Поради оваа огромна солидарност, Скопје го доби соодветниот епитет „град на солидарноста“. По земјотресот започнала масовна акција за чистење на урнатините и згрижување на настраданите граѓани во шаторски населби. Познатиот јапонски архитект Кензо Танге бил ангажиран да го изработи новиот урбанистички план за обнова на градот. Благодарение на меѓународната помош, Скопје брзо се трансформираше во модерен град со специфична бруталистичка архитектура. Токму овој настан ги зближи тогашните светски велесили во време на Студената војна, кои заеднички помогнаа во изградбата. Катастрофата остави длабок белег во колективната меморија, па затоа секој 26 јули се одбележува со голема почит кон жртвите.
Старата железничка станица денес е симбол на тој кобен ден, а во нејзиниот зачуван дел, се наоѓа Музејот на град Скопје. Нејзиниот часовник засекогаш остана сопрен на точно 5 часот и 17 минути.